O GALO,
a lingua britorrománica

---

Contidos :

• Unha evolución fonética autónoma
• Unha lingua diferente das linguas románicas veciñas
• O vocabulario
• As variantes dialectais

---

O GALO é unha das dúas linguas proprias da Bretaña. E unha lingua románica (deriva do latín). Xa que logo, pódese tamén denominala BRITORROMANCE. A outra lingua propria da Bretaña (o BRETON, ar BREZHONEG en bretón) é unha lingua céltica.

Tradicionalmente, o GALO fálase na parte oriental da Bretaña (nos seus límites históricos).

---

As variantes dialectais

GALO DO NORTE

Redución a [ è ] do ditongo èu en posición final (chastèu)
Redución a [ a ] do ditongo au en posición final (jórnau)
Redución a [ a: ] en posición final dos masculinos (travalh)
Alternancia singular / plural (un chapèu / dez chapéaus)

GALO CENTRAL

[ d ] na canto de [ t ] (ósdiu / óstiu, pidyaé / pityaé, poudr / poutr)
[ u ] na canto de [ o ] (grós / gros, chózz / chozz)
Neutralización da oposición singular / plural (un chapèu / dez chapèus)

GALO DO SUL (ao sul do rio Loira)

Vocal simple no canto du ditongo (pidaé, pómaér)
[ z ] no canto de [ s ] (pouzz / poucz)
Consoantes finais sonoras (nóq / nóc)

---

última actualización : 2001-10-02