Conjugaison du verbe
conaéstr (connaître)


Retour à la page précédente


présent de l’indicatif

je
tu
il, ol
je
vóz
il, ol

conaés
conaés
conaést
conaéson
conaésétz
conaéss






conaésan

 

 

imparfait

je
tu
il, ol
je
vóz
il, ol

conaésaes
conaésaes
conaésaet
conaésion
conaésiétz
conaésaen




conaésaen

 

 

passé simple

je
tu
il, ol
je
vóz
il, ol

conaésis
conaésis
conaésit
conaésim
conaésitt
conaésirr

 coneüs
coneüs
coneüt
coneüm
coneütt
coneürr

 

 

futur

je
tu
il, ol
je
vóz
il, ol

conaéstrae
conaéstras
conaéstra
conaéstron
conaéstrétz
conaéstron

 

 

 

conditionnel

je
tu
il, ol
je
vóz
il, ol

conaéstraes
conaéstraes
conaéstraet
conaéstrion
conaéstriétz
conaéstraen




conaéstraen

 

 

présent du subjonctif

qe je
qe tu
q’il, ol
qe je
qe vóz
q’il, ol

conaésj
conaésj
conaésj
conaésjion
conaésjiétz
conaésj






conaésjan

 

 

participe présent

conaésaunt

participe passé

coneü


Retour en haut de la page | Retour à la page précédente


dernière modification : 2001-10-01